Reklama, informacja.
Warszawska strona, o warszawskich  ulicach, zabytkach, firmach, sklepach, restauracjach, galeriach i warszawskich ciekawostkach.

abc.warszawa@gmail.com      abc@warszawska.info


501 153 348

Autorska Bibliografia Blog Ciekawostki

Firma

Reklama

Spis ulic

Brzozowa, Bugaj, Celna, Dawna, Długa (strona południowa), Dziekania, Jezuicka, Kanonia, Kamienne Schodki, Krzywe Koło, Miodowa (strona wschodnia), Mostowa (pierzeja południowa), Nowomiejska, Piekarska, Piwna, Podwale, Rycerska, Rynek Starego Miasta Senatorska (1,3), Steinkellera, Szeroki Dunaj, Świętojańska, Wąski Dunaj, Plac Zamkowy, Zapiecek.

patron ulicy

 

Uliczka brukowana, przejezdna w górę i w dół (choć z zakazem wjazdu, który nie dotyczy pojazdów budowy i zieleni miejskiej). Prowadzi od ulicy Bugaj, łukiem wspinając się w poprzek skarpy w kierunku podnóża Zamku Królewskiego (ściana wschodnia). Uliczka z dwoma wąskimi chodnikami, opasana częściowo murem oporowym, który przy pomocy odpowiednich kotw(?) z wielkimi widocznymi śrubami zabezpiecza skarpę przed osuwaniem się.
Na oficjalnych stronach np. urzędu dzielnicy Śródmieście, uliczka Steinkellera, opisana jest następująco: "Jest to staromiejska uliczka biegnąca od Wybrzeża Gdańskiego do ul. Bugaj. W rzeczywistości jest to trakt pieszy, bez możliwości poruszania się pojazdami kołowymi. Do ulicy nie przylegają domy posiadające numerację od strony ulicy".  Tylko ostatnie zdanie w tym opisie jest prawdziwe. Co zobrazujemy na poniższych zdjęciach.


Być może ten chodniczek, który dochodzi do Wybrzeża Gdańskiego kiedyś był przejezdny,
właściwa ulica zaczyna się od ul. Bugaj


początek ulicy


wlot uliczki dokładnie poniżej tarasu widokowego i wylotu ul. Dawnej


takie potężne (niemieckie) śruby zabezpieczają skarpę przed osuwaniem się


droga w kierunku Zamku - na razie przejezdna tylko dla obsługi budowy tarasów zamkowych


być może po przygotowaniu tarasów zamkowych nad arkadami Kubickiego, tędy pojadą dostojne powozy


rzut oka w dół uliczki


taki bruk leży na ul. Steinkellera


koniec małej uliczki, tu zaczynają się schody prowadzące na taras widokowy
(pomiędzy latarnia i balustradą widać w głębi pomnik "Siłacza")


Piotr Antoni Steinkeller (ur. 15 lutego 1799 w Krakowie, zm. 11 lutego 1854 tamże) – przedsiębiorca i bankier, pionier polskiego przemysłu.

 Tygodnik Ilustrowany z 1906 roku:
Wspominaliśmy uprzednio mimochodem o Steinkellerze, któremu przecież osobna obszerniejsza należy się wzmianka. Był bowiem głównym współpracownikiem Banku Polskiego, który poznał się wkrótce na energii, bystrości, przenikliwości, niezmordowanej pracy młodego przemysłowca, rodem z Krakowa, a osiadłego w Warszawie od r. 1826-go. Zaopatrywał on z początku Królestwo w sól, następnie rozwinął produkcyę cynku i zamienił go w artykuł handlowy przez wydzierżawienie hut cynkowych w Dąbrowie. Kiedy w r. 1836 Bank wystawił na licytacyę młyn parowy w Warszawie, kupił go Steinkeller, rozszerzając olbrzymio produkcyę, obniżając więc przez to cenę mąki i znosząc monopol młynarzy; przy młynie wybudował spichrze, mogące pomieścić do 130 tysięcy korcy zboża. Urządził jeszcze olearnię, zaprowadził fabrykę dyliżansów, zwanych z początku od jego nazwiska steinkellerkami, założył fabrykę kafli i wyrobów fajansowych, fornirów, windę nad Wisłą do dźwigania ciężarów, kolej żelazną konną od brzegu aż do młyna, z jego inicyatywy zostaje obwałowany brzeg Wisły, założył też wielką fabrykę maszyn w Żarkach i t. d.
Jak to często bywa z inicyatorami, Steinkeller nie zbierał owoców swej pracy. Wytężona w najrozmaitszych kierunkach przedsiębiorczość, bankructwo kilku firm zagranicznych, z któremi miał stosunki, różne inne okoliczności niepomyślne sprawiły, że długi jego były tak znaczne, iż faktycznie właścicielem jego przedsiębiorstw był Bank Polski, a on tylko wiernym ich administratorem. Ostateczne niepowodzenia zwiększały się, nastąpiła likwidacya, i Steinkeller zniknął z horyzontu przemysłowego, a niebawem, znękany zgryzotami, dokonał życia w rodzinnym Krakowie w r. 1854-ym. Inni potem zbierali owoce z uprawionej przez niego niwy.
Najtrwalszym pomnikiem pracy Steinkellera pozostaje kolej Warszawsko-Wiedeńska, jego pomysł i jego wykonanie. Istnienie tej kolei związane jest jednak z innem nazwiskiem, także zasłużonego działacza na polu przemysłowo-handlowem, z nazwiskiem Leopolda Kronenberga. Jego pracy i staraniom zawdzięczamy udoskonalenie kolei Wiedeńskiej i przeprowadzenie kolei Nadwiślańskiej oraz Terespolskiej, jak również dalszy rozwój cukrownictwa, przemysłu górniczego i różnych fabryk. (zachowano oryginalną pisownię)

 

www.123noclegi.info

www.gdzie-nocleg.pl

www.stare-miasto.com

www.wiejskie-wakacje.pl

www.123noclegi.pl

  Copyright © 2009-2019 M. Lewandowski firma LEWMARK